Vrouw klaagt Tinderdate aan voor verkrachting nadat hij geen afgetraind lichaam blijkt te hebben zoals beloofd

Een ondernemer (47) uit Antwerpen wordt beschuldigd van verkrachting en riskeert twee jaar celstraf omdat hij zich op datingsite Tinder had gepresenteerd als een gespierde, alleenstaande Italiaan. Maar dat klopte helemaal niet, hij was geen gespierde Italiaan maar een gewone doorsnee Marokkaan. De zakenvrouw die nochtans vrijwillig had ingestemd met het seksafspraakje in ‘Fifty Shades of Grey’ stijl voelde zich bekocht en diende achteraf bij de rechtbank klacht in wegens verkrachting. De feiten dateren van 2018.   Ze wou seks met iemand anders en niet met de Marokkaan die helemaal niet aan het profiel beantwoordde. Bizar is wel dat ze wel aan de seks deelnam en pas achteraf toen ze merkte dat de man niet aan het profiel beantwoordde, haar aanvankelijke toestemming introk en hem beschuldigde van verkrachting en op de koop toe een immense onredelijke schadevergoeding vroeg. De 47-jarige Said S.  heeft in Antwerpen een bekende winkel met designmeubelen. In zijn zaak ontvangt hij niet alleen klanten, na sluitingstijd maakt hij de winkel afspraken met dames die hij leert kennen op datingsites als Tinder. Volgens het  Openbaar Ministerie lokt hij op die manier dames in de val omdat hij zich op Tinder anders voorstelt dan hij er in werkelijkheid uitziet.  Hij stelt zich voor onder een andere voornaam, heeft een foto met de torso van een Italiaanse voetballer als profielfoto en beweert dat hij alleenstaand is, zonder kinderen en een baard draagt. Hij is echter van  Marokkaanse origine heeft een vrouw en kinderen, is gladgeschoren en heeft helemaal geen […]

Lees verder

Mythes over verkrachtingsmythes

In de Victoriaanse tijd ging men ervan uit dat verkrachting zeldzaam was. Als een vrouw zei dat ze verkracht was, moest ze het dus wel verzonnen hebben. Zo’n verhaal werd afgedaan als pseudologia fantastica, het verlies van controle op de realiteit. Onder invloed van de vrouwenbeweging is het denken over verkrachting volledig veranderd. Een van de manieren waarop dat is gebeurd, is door zogeheten verkrachtingsmythes te weerleggen. Een voorbeeld van zo’n mythe is dat verkrachters altijd vreemde engerds zijn die plots uit de bosjes springen. Een andere verkrachtingsmythe is dat er heel veel valse aangiftes worden gedaan. In werkelijkheid zou dat aantal heel laag liggen. Dit blijkt moeilijk empirisch aan te tonen. Is er sprake van een mythe over een mythe? In augustus schreef ik zelf nog zo’n percentage op: Brits onderzoek toonde dat het ging om 35 valse aangiftes op een totaal van 5651 aangiftes – 0,6 procent. In veel stukken over verkrachtingsmythes duikt twee procent op. Het lijkt wel alsof we zijn gegaan van ‘alle slachtoffers liegen’ naar ‘slachtoffers liegen nooit’. De veel geciteerde twee procent blijkt echter gebaseerd te zijn op speculatie van een New Yorkse politieagent in 1976. Wat klopt er wel? Agenten weten niet wat een valse aangifte is Een overzichtsartikel uit 2006 bespreekt verschillende studies. Het percentage valse beschuldigingen loopt daarin uiteen van 1,5 tot 90 procent. Daar hebben we natuurlijk niets aan. Vaststellen hoeveel valse aangiftes er worden gedaan is moeilijk, zo betogen Lisak, Gardinier, Nicksa en Cote, omdat het niet duidelijk is […]

Lees verder

Valse beschuldigingen van seksueel misbruik

Alle beschuldigingen van seksueel misbruik door kinderen moeten serieus worden genomen. Uit gegevens blijkt dat de overgrote meerderheid van de beschuldigingen van kinderen legitiem en waar zijn. 1 Maar in bepaalde situaties en omstandigheden kan een kind liegen en valse beschuldigingen van misbruik verzinnen. Dit fenomeen komt het meest voor in gevallen van voogdij over kinderen en in strafzaken. Redenen voor leugens Als klinisch en forensisch psycholoog word ik vaak ingeschakeld om een ​​ouder te helpen zijn of haar onschuld te bewijzen in een seksueel misbruikzaak . In deze gevallen is het mijn taak om te proberen te begrijpen waarom een ​​kind een verhaal over seksueel misbruik tegen zijn of haar naaste familielid verzint. Op basis van mijn ervaring zijn hier enkele redenen waarom kinderen liegen: 1. Kinderen verzinnen soms beschuldigingen van seksueel misbruik omdat ze op zoek zijn naar aandacht. Wanneer kinderen zich door hun ouders verwaarloosd voelen, zijn ze misschien geneigd een verhaal over seksueel misbruik te verzinnen, omdat ze weten dat dit hun aandacht zal trekken. Bij sommige kinderen is negatieve aandacht beter dan helemaal geen aandacht. Jonge kinderen en zelfs tieners zullen een verhaal over seksueel misbruik verzinnen zonder de ernstige voogdij- of strafrechtelijke implicaties voor de ouder in kwestie te begrijpen. 2. Een kind dat boos is op een ouder kan besluiten die ouder te beschuldigen van seksueel misbruik. Een kind kan bijvoorbeeld boos zijn op een ouder omdat hij wil scheiden, of op echte of vermeende vriendjespolitiek jegens een broer of zus. 3. Kinderen, vooral degenen die verwikkeld zijn in disfunctionele gezinssituaties, maken soms ten onrechte […]

Lees verder

Frederik Bajart

Na 385 helse dagen leek er eindelijk een einde te komen aan de lijdensweg van Frederik Bajart. Een einde aan de schuine blikken in zijn dorp Schepdaal, aan de wilde geruchten en vooral aan de beschuldigingen die hij meer dan een jaar onterecht moest dragen. Het parket vroeg om de man niet te vervolgen. De voormalige babysitter van zijn kinderen die hem 26 keer beschuldigde van onder andere verkrachting, foltering en voyeurisme gaf toe dat haar verklaringen “niet stroken met de waarheid”. De man werd ooit beschuldigd van verkrachting, foltering en ontvoering van zijn babysit en zat er twaalf dagen voor in de cel. Uiteindelijk schoot er na onderzoek bijna niets meer over van de beschuldigingen en bleef enkel nog belaging en bedreiging over. Maar in die tijd werd duidelijk dat de klachten geen deel uitmaakten en eigenlijk verzonnen waren. De man had vooralles een alibi en het slachtoffer trok haar verklaringen in. In mei 2021 kwam Frederik Bajart in opspraak door een klacht van zijn babysit. De vrouw, ook lerares, beschuldigde hem van verkrachting, foltering, ontvoering en 24 andere zaken. Bajart werd gearresteerd en door de onderzoeksrechter 12 dagen opgesloten. Maar in die tijd werd duidelijk dat de klachten geen steek hielden en eigenlijk verzonnen waren. De man had voor alles een alibi en het slachtoffer trok haar verklaringen in. Het kwam tot een dading tussen beide partijen, maar het gerecht ging toch door met het onderzoek. Uiteindelijk besliste de raadkamer om de meest ernstige klachten te laten vallen, […]

Lees verder

‘Ja, ik ging met mijn kinderen in bad. En dan?’

Toen Jan Mareels zijn actiegroep Vals Beschuldigd opstartte, stroomden de e-mails meteen binnen. Vaders, onterecht beschuldigd van pedofilie door hun ex, konden zich eindelijk verenigen. Tussen de honderden dossiers moet Mareels ook het zijne bijhouden. In beroep veroordeeld voor aanranding van de eerbaarheid van zijn kinderen, blijft hij zijn onschuld volhouden. Twee weken geleden dook hij onder, de scheldpartijen van de buren en de ratten op de oprit beu. En ook om uit de handen van het gerecht te blijven. Echte pedofielen’, veroordeeld of niet, worden op de website gewaarschuwd op een toontje dat normaal zou moeten afschrikken: “Wij geven hierbij ook een directe waarschuwing aan alle echte pedofielen: probeer nooit via onze actiegroep uw ware gelaat te verbergen. Jullie zijn de grote schuldigen dat het voor ons allemaal zo ver is gekomen. In geval wij dit merken, en reken maar dat dit niet lang duurt, zullen wij niet nalaten jullie direct af te leveren aan de bevoegde diensten en/of die onmiddellijk te waarschuwen.” Maar hoe onderscheid je een vals van een terecht beschuldigde? “De eerste schifting”, legt Jan Mareels uit, “gebeurt door een speurder, een professor, een maatschappelijk werker, een advocaat, een medewerker van het vertrouwensartsencentrum en mijzelf. We hebben, sinds onze oprichting in januari, al honderden e-mails gekregen van ouders die zeggen dat ze onterecht beschuldigd werden.” De verhalen zijn vaak gelijklopend. Een moeilijk lopende scheiding, een klacht tegen de ex om op die manier het hoederecht te krijgen. Zoals die bakker in Turnhout, die na twee jaar […]

Lees verder

Man van 24 jaar wordt vrijgesproken voor verkrachting maar in beroep toch veroordeeld

Een studente, toen 24 jaar, sprak op 29 mei 2021 rond half vijf ’s nachts een taxichauffeur aan. Ze had verwondingen, miste enkele kleren en er werden ook spermasporen gevonden. Bij de politie verklaarde ze dat ze was verkracht op de Bijlokesite in Gent.  Ze was er aan de praat geraakt met een groepje jongeren. Ze zou daar onder andere een 24-jarige jongeman hebben leren kennen, en later op de avond zouden ze seks hebben gehad. Volgens de dader had ze daarmee ingestemd, maar zelf beweerde ze te zijn verkracht. Op camerabeelden was te zien dat ze arm in arm liepen, en daarom sprak de rechter in eerste aanleg hem vrij. Het meisje had de 24-jarige jongeman hebben leren kennen, en later op de avond zouden ze seks hebben gehad. Volgens de dader had ze daarmee ingestemd, maar zelf beweerde ze te zijn verkracht. In beroep blijft het slachtoffer volhouden dat ze op de knieën geduwd is geweest. Bovendien was ze volgens haar advocate ook dronken, wat maakt dat ze toen zelfs geen toestemming kon geven. “Het is goor en vuil wat daar is gebeurd”, meent de procureur-generaal. “Dit was een georganiseerde karaktermoord.” De vrienden van de dader hadden immers contact met haar en de dader om hun verhalen af te stemmen, maar ook om haar te overtuigen de klacht te laten vallen. De procureur-generaal vorderde vier jaar cel, voor de man die geen onbekende is voor het gerecht. Hij werd onlangs nog veroordeeld tot 30 maanden voor een steekpartij […]

Lees verder

Stiefvader uit Moorslede ontkent onderliggendeverkrachting stiefdochter: “Nooit geboterd tussen ons”

De man had tussen 2010 en 2016 een relatie met de moeder van het meisje die spaak liep. Op 25 februari 2019 diende de vrouw klacht in tegen haar ex omdat hij haar dochter vanaf haar achtste verklaring seksueel zou misbruikt hebben. “Hij zorgde er telkens voor dat hij alleen met haar was”, aldus de advocaat van de vrouw. “Dan volgde er penetratie met devinger en orale bevrediging.” Praten durfde ze niet omdat ze bang van hem was. Het intussen meerjarige meisje biechtte het misbruik pas op jaren nadat de relatie tussen haar moeder en de beklaagdebeëindigd werd. Een vriendin vertelde thuis een verhaal over een verkrachting en plots barstte het meisje in tranen uit. “Tussen haar acht en tien jaar is ze meermaals verkracht geweest”, aldus haar advocaat. “Haar stiefvader wachtte altijd totze alleen thuis waren en dwong haar toen tot seksuele handelingen. De beklaagde heeft een lager agressieprobleem. Mijncliënt was erg bang dat hij haar of haar moeder iets zou aandoen als ze over het misbruik zou vertellen.” De moeder is verrast op deontboezemingen van haar dochter in 2019, hoewel het meisje vier jaar eerder al eens een kaartje onder haar kussen had verstopt waarin ze over het misbruikte vertelde. Die manier van handelen had ze in een aflevering van ‘DeBuurtpolitie’ gezien. De openbare aanklager vorderde een celstraf van vier jaar, waarvan de helft. De gebeurtenissen hadden een grote impact op het meisje en gebeurden in de veilige haven van de gezinswoning, onder meer in de douche waar […]

Lees verder

Outreau-zaak

De Outreau-zaak was een strafzaak in Noord- Frankrijk wegens verschillende aanklachten van seksueel misbruik van kinderen tussen 1997 en 2000. De zaak resulteerde in vier definitieve veroordelingen en de vrijspraak van dertien van de zeventien verdachten, van wie er verscheidene in de gevangenis hadden gezeten. verscheidene jaren. Twaalf kinderen werden in eerste aanleg erkend als slachtoffers van verkrachting, aanranding, corruptie van minderjarigen en souteneurschap, onder wie sommigen kinderen van vrijgesproken personen.  In januari 2006 werd een parlementair onderzoek ingesteld, waarbij president Jacques Chirac de zaak een “juridische ramp” noemde, hoewel rechter Burgaud, beschuldigd door de verdediging, geen sancties kreeg na de onderzoekscommissie. Het thema van de zaak, het aantal kinderen dat als slachtoffer wordt erkend, de onopgeloste moord op een jong meisje en het aantal volwassenen dat is aangeklaagd en vaak in voorlopige hechtenis wordt gehouden, geven deze zaak een nationale dimensie, die bij het publiek sterke emoties oproept. opinie, en het benadrukken van het disfunctioneren van de gerechtelijke instelling, van deskundigen maar ook van de media. De bijzonderheden van de processen en de vele wendingen die erdoor worden ervaren, maken de Outreau-affaire altijd een gevoelig en controversieel onderwerp. De Outreau-affaire heeft ertoe bijgedragen dat de aandacht voor de stem van het kind in Frankrijk is geschaad, met een daling van 40% in het aantal veroordelingen in de tien jaar na de vrijspraak in hoger beroep. Outreau De ‘Outreau-affaire’, die betrekking had op een vermeend crimineel netwerk in Outreau , een arbeidersstadje naast Boulogne-sur-Mer in de regio Pas-de-Calais , begon […]

Lees verder

Brian Banks (American football)

Brian Keith Banks (geboren 24 juli 1985) is een voormalig American football- speler. Hij tekende op 3 april 2013 bij de Atlanta Falcons van de National Football League (NFL). Banks tekende in 2012 als undrafted free agent bij de Las Vegas Locomotieven van de United Football League (UFL) . Banks was een opvallende voetbalster op de middelbare school op de Polytechnic High School (Poly) in Long Beach, Californië . In 2002, zijn juniorjaar, engageerde Banks zich mondeling voor het USC .  Nadat hij door klasgenoot Wanetta Gibson valselijk werd beschuldigd van verkrachting , bracht hij bijna zes jaar in de gevangenis door en vijf jaar voorwaardelijk vrij. In 2012 werd zijn veroordeling vernietigd toen zijn aanklager bekende dat ze het hele verhaal had verzonnen. Na zijn vrijstelling probeerde Banks zijn voetbalcarrière te hervatten door te spelen voor de inmiddels ter ziele gegane United Football League (UFL), minikampen bij te wonen voor verschillende NFL-teams en later te tekenen bij de Atlanta Falcons. In de zomer van 2002 werd Banks op 16-jarige leeftijd gearresteerd en aangeklaagd nadat klasgenoot Wanetta Gibson hem er valselijk van beschuldigde haar de trap op te slepen en haar te verkrachten. Hij werd van de Long Beach Polytechnic High School gestuurd nadat hij in hechtenis was genomen en in de Juvenile Hall was geplaatst.  Shawn Ashley, mededirecteur van Long Beach Poly High, had beweerd dat Banks niet meer naar de campus zouden worden toegelaten, ongeacht een eventuele uitkomst van de jurisdictie. Geconfronteerd met een mogelijke gevangenisstraf van 41 […]

Lees verder

Nachtmerrie van vier Hampstead-moeders valselijk beschuldigd van satanische pedofilie

De Hampstead Hoax was een reeks valse beschuldigingen die in 2014 begonnen, waarbij werd beweerd dat een satanaanbiddende pedofielenbende van ongeveer “175 ouders, leraren en religieuze leiders” kinderen misbruikte in de wijk Hampstead in Noord-Londen. De politie vond geen bewijs van misbruik, laat staan ​​moord of satanisme , en de beschuldigde misbruikers werden onderworpen aan intimidatie, doodsbedreigingen en online misbruik, wat in ieder geval tot 2022 voortduurde. Later bleek dat de twee kinderen die de beschuldigingen hadden geuit onder druk waren gezet en bedreigd werden door volwassenen en misbruikt om de beschuldigingen te uiten. In de zomer van 2014 beschuldigden twee kinderen hun vader (Ricky Dearman) ervan de ring te runnen. In 2014 meldde Ella Draper, een inwoner van Hampstead, dat haar twee kinderen waren misbruikt door hun vader en haar vervreemde ex-man (Ricky Dearman). Er werd een interview opgenomen waarin de kinderen van Draper de politie vertelden dat hun vader deel uitmaakte van een kring van satanische pedofielen die baby’s doodden en hun bloed dronken.  Leden van de sekte dronken naar verluidt het bloed van de baby’s en dansten vervolgens rond terwijl ze babyschedels en schoenen van babyhuid droegen.  Naast hun vader beschuldigden de kinderen ‘hun oudere halfbroer, verschillende leraren van hun school, de priester van de aangrenzende kerk, een groot aantal ouders van hun school, maatschappelijk werkers, kinder- en familierechtbankadvies en Medewerkers van de Support Service en politieagenten” behoren tot de satanische sekte. Een politieonderzoek in de plaatselijke school (Christchurch Primary)  en de kerk naar de geheime kamers […]

Lees verder