Bart De Pauw

De zaak De Pauw is een Belgische strafzaak waarin acteur en tv-maker Bart De Pauw schuldig werd gesteld aan belaging en elektronische overlast. Verschillende vrouwen hadden in 2017 bij de VRT melding gemaakt van grensoverschrijdend gedrag dat door hem was gepleegd. De VRT zette  de samenwerking met De Pauw stop. Op het strafproces stelden negen vrouwen zich burgerlijke partij, terwijl vier anderen door het parket eveneens als mogelijk slachtoffer werden beschouwd. Uiteindelijk bleken heel wat zaken geseponeerd omdat er onvoldoende bewijsmateriaal was. De vrouwen beweerden dat ze heel veel giftige sms’jes hadden ontvangen maar hadden ze niet bewaard. Dit ging dus over woord tegen woord, waar of overdreven…. ?

De zaak wordt in de Vlaamse media gekaderd binnen de #MeToo-beweging. HLN omschrijft de zaak-De Pauw als een symbooldossier. De Standaard roept het uit tot Vlaanderens eerste #MeToo-proces. Omdat de zaak zoveel werd uitgelicht in de media, sprak de De Morgen van een soap zonder voorgaande.

De strafrechtbank van Mechelen heeft  uiteindelijk Bart De Pauw zes maanden cel met uitstel gegeven voor het belagen van vijf vrouwen en het bezorgen van overlast via elektronische communicatiemiddelen aan één van hen.  Het ergste voor De Pauw was dat het hele proces in de media werd gevoerd en zijn carrière als televisiemaker totaal voorbij was.  Maar waar was de televisiemaker nu exact schuldig aan? Drie rechters moesten de schuld bepalen voor dertien feiten van belaging ten aanzien van dertien vrouwen, en het bezorgen van overlast door het gebruik van elektronische communicatiemiddelen aan dezelfde dames.

Belaging houdt een ernstige verstoring van de rust in, met als extra factor dat de beklaagde geweten moest hebben dat hij die rust verstoorde.  Onduidelijk bij de beschuldigingen was in welke mate de vrouwen ingingen op de (overdreven en vaak grensoverschrijdende) sms’jes met seksuele avances.  De Pauw zat natuurlijk in een machtspositie als potentiële werkverschaffer aan de vrouwen. Het is bekend dat sommige vrouwen (én mannen) met media-ambities heel ver willen gaan om een potentiële werkverschaffer te pleasen.  Volgens de vrouwen die De Pauw beschuldigen hebben ze meteen aangegeven dat ze niet gediend waren met de berichtjes en dat ze moesten stoppen. Blijkt ook uit de voorbeelden dat De Pauw zich vaak daarna onmiddellijk excuseerde.  Er bestaat ook zoiets als ‘blokkeer de nummer van iemand die je via telefoon of sms lastig valt’. Waarom hebben die vrouwen dat niet onmiddellijk gedaan is toch wel de vraag?

“We zijn opgelucht dat de rechtszaak eindelijk van start gaat. Toch betreuren we dat dit alles via de gerechtelijke weg moet lopen”, zo begint de mededeling van de negen vrouwen die Bart De Pauw beschuldigen van grens­overschrijdend gedrag. Zo schrijft VRT Nieuws 06/01/2021

– Voor de feiten tegenover Maaike Cafmeyer werd De Pauw vrijgesproken. Er bestaan geen berichten meer, waardoor er geen materiële elementen meer voorhanden zijn. Bovendien had ze in de nasleep van een liefdesrelatie tegenstrijdige emoties, waar ze duidelijk mee worstelde. “Dat is niet voldoende voor het misdrijf belaging”, menen de rechters. “Ze gebruikte humor als schild en kon emoties verbergen, waardoor beklaagde niet wist wat ze in werkelijkheid dacht.” Hij wist dus niet dat hij haar stoorde in haar rust. Evenmin wilde hij haar overlast bezorgen.

– Er bestaan geen berichten meer over de feiten met Catherine Ongenae, alleen een verklaring van de vrouw zelf. Dit is onvoldoende om het misdrijf belaging te bewijzen. Ook de overlast is niet bewezen.

– Wat Liesa Naert betreft, werden ook geen berichten teruggevonden. Naert bezit de originele berichten van Bart De Pauw (van vijftien jaar geleden) niet meer, gezien een gsm-toestel toen amper enkele berichten kon opslaan. Volgens advocate Raes schreef ze wel de belagende berichten van De Pauw op in een schriftje. Volgens Raes deed Naert dat vaker. De berichten dateren van 10 oktober 2006 tot en met 8 april 2007. De schriftelijke weergave in een schriftje  werd niet weerhouden omdat men niet kan bewijzen dat het om effectief gestuurde berichten gaat. Wel wordt de belaging bewezen geacht van een bezoek van De Pauw op haar kot in maart 2007. Hij had moeten weten dat hij hiermee haar rust verstoorde en werd hiervoor schuldig bevonden.

– Slachtoffer V.P. – een voormalig medewerkster – heeft nog berichten kunnen voorleggen, maar ook daaruit blijkt niet dat De Pauw de rust van de vrouw ernstig heeft verstoord of dat hij op de hoogte was dat hij haar daarmee stoorde. Ook van elektronische overlast is bij haar geen sprake.

– De feiten omtrent de belaging van slachtoffer E.T. zijn wél bewezen. De vrouw kreeg een aanhoudende stroom van berichten, zowel ‘s nachts als overdag, waardoor haar rust ernstig werd verstoord. “Hij moet dit ook geweten hebben. Ze was een jonge vrouw, hij was haar baas en er is zelfs een gesprek over geweest”, klinkt het.

– Voormalig zakenpartner H.P. kreeg berichten op intimiderende toon maar het ging mogelijk om een hevige ruzie na stopzetting van een samenwerking waar boosheid over en weer werd geslingerd. “Dit kadert niet in een onaangename, zakelijke vechtscheiding”, aldus de rechters. “Hij had de bedoeling om haar zwaar onder druk te zetten en stuurde denigrerende, kwetsende en intimiderende berichten, die haar rust ernstig verstoorden. Ze heeft meermaals aangegeven dat ze geen berichten meer wilde ontvangen.” Voor deze feiten werd De Pauw  schuldig bevonden aan elektronische overlast, hij wist dat zijn berichten haar overlast bezorgden. Het is wel onduidelijk wat de feiten waren die aan de scheldtirades voorbij gingen en in welke mate de vrouw zelf daarvoor De Pauw (eventueel mondeling) had proberen te intimideren.

– Dymphne Poppe had kort een relatie met De Pauw. “Er waren wederzijdse (lust)gevoelens en er was wederzijdse fysieke aantrekkingskracht, waardoor het niet duidelijk is of hij haar rust verstoorde en al zeker niet of hij kon weten dat hij haar rust verstoorde”, klinkt het. Bijgevolg niet weerhouden.

– Berichten naar Ellen Lloyd werden dan weer wél als belaging gekwalificeerd. “Hij wist dat hij hierdoor haar rust ernstig verstoorde, maar elektronische overlast was er niet”, klinkt het.

– Wat de berichten naar S.D.Lize FerynJenka Van de Voorde en Helena De Craemer betreft is er ook geen misdrijf gepleegd. Zowel voor belaging als elektronische overlast ontbreekt het element van het ‘bewust storen’ en ‘hiervan op de hoogte zijn’. Voorbeeld berichtjes staan hier.

– Tot slot zijn de feiten van belaging tegenover Ella-June Henrard bewezen. “De berichten zijn er, ze heeft verschillende mensen hierover ingelicht en hem meermaals gevraagd om ermee te stoppen”, klinkt het. “Hij wist dus dat hij haar rust ernstig verstoorde, maar dat hield hem niet tegen.” Maar er blijkt toch dat de dame hem een geruststellend berichtje terugstuurt. Dag Ella-June, ik zit heel erg verveeld met mijn bericht naar jou gisteren. Een bericht dat iemand in normale omstandigheden nooit zou sturen. Verveeld omdat dat bericht mij een mens maakt die ik helemaal niet ben of wil zijn. Ik zou het heel erg jammer vinden dat dit dan ook het beeld zou zijn dat ik bij je achterlaat. Nogmaals heel erg sorry…’ ‘(En dan stuurt ze normaal een klein geruststellend edoch vermanend berichtje dat het uiteindelijk wel ok is)’ (Bron :https://www.standaard.be/cnt/dmf20211013_94568753)

Ter zitting gaf De Pauw volgens de rechtbank blijk van oprecht schuldbesef. “Er werden door hem excuses aangeboden aan de aanwezige dames, en hij benadrukte dat hij geen slechte bedoelingen met hen heeft gehad.  (HLN 25/11/2021) De vraag is dan ook waarom dit dan zo in de media uitgesmeerd moest worden en waarom het zo werd uitvergroot.  In welke mate, en dit is een gevaarlijke uitspraak, zochten de betrokken dames op deze manier zelf geen media-aandacht?

Drie dames nemen laatste woord: “Het was geen onstuimig gedrag, waarom stop je dan niet wanneer je dat gevraagd wordt?” Bart De Pauw mocht 14/10/2021 zijn versie van de feiten geven op het proces tegen hem over vermeende stalking van verschillende vrouwen. “Ik denk dat jullie gaan verschieten van een aantal dingen”, zei hij bij aankomst aan de rechtbank. Ook de West-Vlaamse Maaike Cafmeyer nam het woord. “Ik zag Bart graag, nog steeds”, zei ze met knikkende stem toen ze hem aankeek, “maar ik begrijp echt niet waarom je al die jonge vrouwen in zo’n positie hebt gebracht.” Ze doelde niet op haar eigen sms’jes die ze ontving. Die kaderden immers allemaal in een verliefdheidsfase.

Voor alle duidelijkheid gaat het hier niet om een valse beschuldiging, maar eerder om een geval waar de beschuldigingen extreem uitvergroot werden. Bart De Pauw stuurde inderdaad zeer ongewenste berichtjes naar de betrokken dames, maar het lijkt dat de dames daar in het begin wel op in gingen of dat ze kaderden in een verliefdheidssituatie.  Ze hadden zijn telefoonnummer onmiddellijk kunnen blokkeren of direct naar de politie stappen. Nogmaals we keuren het gedrag van De Pauw niet goed, maar de dames antwoordden aanvankelijk heel vriendelijk en welwillend op zijn berichtjes alsof ze het signaal gaven dat ze wel gediend waren van de leuke aandacht van de televisiemaker. Nu waren de berichten wel grensoverschrijdend en De Pauw had moeten stoppen, maar in welke mate gaven de dames signalen dat hij er toch mee mocht doorgaan en blokkeerden ze hem niet onmiddellijk als het zo storend was? Lees hier een aantal van de berichtjes. En hier

Actrice Lize Feryn kreeg tientallen sms’jes van de televisiemaker. Wanneer zij hém een berichtje stuurde, omdat ze graag eens met hem wou samenwerken, antwoordde De Pauw dat ze “op zijn lijst” stond. Even later hengelde hij of ze geen affaire met hem wilde beginnen. In ‘Telefacts Nu’ wijst professor Freddy Mortier, hoogleraar ethiek aan de Universiteit Gent, op de machtspositie van De Pauw als televisiemaker. “Zelf vindt hij dit misschien niet erg, maar vanuit het standpunt van iemand die in een afhankelijkheidspositie zit is het dat mogelijk wél.”  (https://www.hln.be/ 24/11/2021)

De zus van Bart De Pauw was niet te spreken over rechtszaak: «Dit ruikt naar een afrekening»  Sofie, de jongere zus van Bart De Pauw, vertelt in een openhartig interview in Metrotime welke impact de hele affaire op hem en zijn familie heeft gehad. Maar het stoort haar vooral dat er zoveel “valse beschuldigingen” over hem gedaan werden. «Misschien uit jaloezie of rancune. Anders zie ik geen motief om het zo hard te spelen», klinkt het. Sofie De Pauw, de twee jaar jongere zus van Bart, had tot na de veroordeling geen woord gelost over de hele zaak. Tot vandaag. «Eindelijk mogen we praten. Al die tijd hoorden we leugens en valse beschuldigingen maar moesten we zwijgen, om Barts zaak niet in het gedrang te brengen. Nu kan het eindelijk wél. En wordt het tijd om ook onze pijn en verdriet onder woorden te brengen. Sofie heeft nooit getwijfeld aan Barts versie van de feiten. «De inhoud van die berichten… Als je Bart z’n programma’s een beetje kent, die berichten zitten vol met grappen die daaruit komen. Foute humor misschien, maar dat is Bart. Hij wil mensen aan het lachen brengen, wil dat mensen hem graag zien. Zo is hij altijd geweest. Maar in dezen is hij dan misschien naïef geweest, over hoe die berichten onthaald werden», klinkt het.  Ze begrijpt dan ook niet waarom Maaike Cafmeyer, die vriendin aan huis was, er met hem nooit over gesproken heeft. «Waarom is daar destijds dan nooit iets over gezegd? Neem nu Maaike Cafmeyer. Zij is in de week van haar klacht nog bij Bart thuis gaan eten. Ze waren dikke vrienden. Zég dan toch iets! Da’s toch niet te vatten?», zucht ze.

Sofie heeft ooit zelf nog bij Barts productiehuis Koeken Troef! gewerkt, maar heeft naar eigen zeggen nooit iets gemerkt van eventueel ongepast gedrag jegens medewerksters. «Nee, echt niet. Ik heb er vooral de dynamiek van Bart gezien. De speelse, grappige manier van met elkaar omgaan. Bart is nooit de baas op een set, hij wil meespelen in de speeltuin. Daarom verbaasden de klachten mij nog meer. Ach ja, er zullen ook wel wat aspecten uit de Griekse tragedies meespelen, zeker? Jaloezie, rancune. Anders zie ik geen motief om het zo hard te spelen. Maar daar kunnen alleen de vrouwen zelf een antwoord op geven. Allez, sms’en tien, vijftien jaar bijhouden… Wie doet dat? Dit ruikt voor mij naar een afrekening, naar een karaktermoord», luidt het.(Metrotime.be 19/10/2021)

Rani De Coninck in Metrotime (14/10/2021)  : Rani De Coninck was te gast in ‘De Cooke & Verhulst Show’. Toen haar gevraagd werd naar haar mening over de zaak, antwoordde ze het volgende. «Bart is een collega die ik al heel lang ken. Ik heb met hem nooit problemen gehad en vind hem een ongelofelijk televisietalent. Ik vind het een heel groot verlies voor ons allemaal, want hij heeft fantastische televisie gemaakt.» «Ik vind het heel erg jammer dat als je bekend bent je eigenlijk al veroordeeld wordt nog voor je proces begonnen is. Voor mij is iemand onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Los van wat hij gedaan heeft, vind ik het jammer dat iemand – bijna op een ouderwetse manier – aan de schandpaal genageld wordt nog voor de zaak voor een rechtbank is gekomen. Dat vind ik menselijk eigenlijk een hele zware dobber», vertelde ze. Maar later moet ze zich verantwoorden in de media. Ze kreeg de volle lading van heel wat MeToo-vrouwen, want ze had blijkbaar De Pauw verdedigd. Ze moest zich snel verdedigen vooraleer ze in de media neergekogeld werd. ” Zooooo jámmer dat een neutrale en genuanceerde persoonlijke opmerking door bepaalde media wordt gerecupereerd in een spel van polemiek en polarisatie. Ik ben geen partij en ik kies geen partij.” was haar noodgedwongen snelle reactie.

Isabel Defré, Davina Simons en Manon Cop in Humo (04/02/2024)  Defré : “Uiteraard heeft de MeToo-beweging haar waarde, maar ik wilde het met die uitspraak ook opnemen voor de man. Een ongemakkelijke verleider kan ambetant zijn, maar het is daarom geen misdrijf. Misschien is niet iedere vrouw even mondig, maar ik vrees soms dat die kwetsbaarheid nog meer gecultiveerd wordt als de slinger nog verder doorslaat. En wat de zaak-De Pauw betreft: die zaak had in mijn ogen nooit voor de rechtbank moeten eindigen. Bemiddeling was een veel betere oplossing geweest.”

SIMONSMaar als bemiddeling voor de partijen geen optie was, begrijp ik volkomen dat de zaak-De Pauw voor de rechtbank gebracht is. Maar de media-aandacht was buiten proportie. De man is publiekelijk aan de schandpaal genageld.”

COPOok de aandacht van justitie voor deze zaak was zeer uitzonderlijk. Ik ken weinig dossiers van belaging waar de rechtbank twee dagen voor uittrekt. Zaken waarin fysiek geweld is gebruikt, moeten soms in een uurtje worden afgehandeld. Dat is niet in verhouding. De media-aandacht heeft anderzijds ook een gunstig effect gehad: veel slachtoffers hebben na die zaak de moed gehad om naar buiten te komen.”

Bronnen

https://www.metrotime.be/nl/entertainment/zus-van-bart-de-pauw-niet-te-spreken-over-rechtszaak-dit-ruikt-naar-een-afrekening

https://www.hln.be/dossier/proces-bart-de-pauw~dc1ad26c5-e870-4ede-8557-e60dec854a7a/

https://www.hln.be/binnenland/je-zag-er-smoking-hot-uit-ik-zou-je-willen-neuken-voor-deze-smsjes-moet-bart-de-pauw-zich-volgende-week-verantwoorden-voor-rechtbank~aafc178a/

https://www.standaard.be/cnt/dmf20211013_94568753

https://nl.wikipedia.org/wiki/Zaak-De_Pauw

https://www.hln.be/binnenland/beschuldiging-per-beschuldiging-dit-is-waar-bart-de-pauw-exact-schuldig-aan-is~ac06080f

Geplaatst in Beschuldiging buiten alle proporties, Waar of vals? Onduidelijk..