Juf Magalie wordt vals beschuldigd.

Magalie Alpaerts was een kleuterjuf van amper 23 jaar toen haar hele leven op zijn kop werd gezet. Door beschuldigingen van ouders moest ze haar droomjob opgeven en noodgedwongen jarenlang een rechtszaak aanvechten. Ondertussen won ze de rechtszaak, heeft ze een nieuwe job een prachtige dochter, maar het voorval blijft tot vandaag aan haar kleven.
Een totaal uit de lucht gegrepen roddel over hoe Alpaerts tijdens de middagpauze enkele kinderen zou hebben misbruikt, had ertoe geleid dat een groepje woedende moeders en vaders aan de schoolpoort klaarstond om eigenhandig recht te laten geschieden. De politie moest de jonge vrouw via de achterdeur wegbrengen: het begin van een nachtmerrie die, ook al werd ze ondertussen van elke blaam gezuiverd, tot op vandaag blijft voortduren, zo toonde de NPO-documentaire ‘Zouden ze het weten?’.

Juf Magalie probeerde  na zes jaren zonder klas het werk weer op te nemen in het onderwijs maar uiteindelijk lukt het haar niet.  Ze wilde een nare periode afsluiten. Regisseur Kim Faber volgde haar eerste jaar voor de klas.

Toen Juf Magalie Alpaerts zes jaar geleden aankwam op school ‘De Blokkendoos’ in Antwerpen, was het eerste wat ze deed één van haar kleuters een knuffel geven. Niets bijzonder voor een kleuterjuf, zou je denken. “Maar één van de vaders keek me erg ‘vies’ aan.”, herinnert ze zich. Daarop kwam één van de moeders van haar kleuters naar haar toe, om haar te zeggen “dat er een verhaal de ronde deed over haar.” Ze zou ‘aan de kinderen gezeten hebben.’

Magalie Alpaerts kon zich zonder twijfel een beter geschenk voor haar 25ste verjaardag wensen. Na een lijdensweg van bijna twee jaar de raadkamer in Antwerpen haar buiten vervolging gesteld voor de verkrachting en aanranding van kleuters in school De Blokkendoos. “Ik ben enorm opgelucht”,toegevoegde Magalie. “Nu wil ik wel excuses van die ouders.”
Kleuterschool De Blokkendoos in de Antwerpse wijk Kiel sloot in 2013 een week voor het einde van de deuren. Drieouderparen hadden een klacht wegens verkrachting en aanranding tegen juf Magalie ingediend. Die klacht leidde tot een ware hysterie aan de schoolpoorten. Na de zomervakantie ging de school terug open, maar de stad Antwerpen veranderde de naam in Creatopia.
Het Antwerpse gerecht bestudeerde de zaak uitvoerig en hoorde alle mogelijke getuigen en onderzocht alle mogelijke pisten.  maar op het einde van de rit werd er geen enkel bewijs gevonden. Integendeel bleken het verzonnen valse verklaringen van enkele ouders te zijn. De raadkamer heeft Magalie Alpaerts  officieel buiten vervolging gesteld.
Magalie heeft zich altijd ver weg uit de media gehouden. Nu het zwart op wit staat, kan ze haar onschuld uitschreeuwen. “Ik sta nog te samen met mijn benen”, lacht Magalie die nu voor de stad werkt in het project Buurtsport. In de voorbije twee jaren ben ik vaak ingestort en heb ik erg diep gezeten. Emotioneel was het heel moeilijk. Tot op de laatste sessie  hebben die ouders hun klachten vol gehouden. Ook al is er nooit iets gebeurd.  Dat vond ik heel erg.” Magalie heeft zelf een klacht ingediend tegen de klagende ouders.  “Voor een laatste aangifte”, legde haar advocaatAnnick Hagemans uit. “We eisen een morele schadevergoeding van 10.000 euro. Nu de buitenvervolgingstelling een feit is,moet het parket beslissen wat daarmee moet gebeuren.”

Nu wil ik dat de ouders zich verontschuldigen en dat mijn schade vergoed zal worden”, zegt Magalie. “Door deze klacht ben ik wel mijn baan kwijtgeraakt. Voor de klas staan, heb ik altijd graag gedaan, maar bij Buurtsport zit ik ook goed.

Kleuterjuf Magalie Alpaerts (24) van kleuterschool De Blokkendoos is in therapie moeten gaan om haar mentale weerbaarheid terug op te bouwen. De juf werd  het mikpunt van allochtone ouders die haar beschuldigden van misbruik van enkele kleuters. Die beschuldiging bleek totaal onterecht.

Een van de ergste dingen die je als mens kan overkomen, is vals beschuldigd worden van een misdrijf. Genadeloos krijg je een stempel op je gedrukt. Je weet niet of je er de rest van je leven nog vanaf komt. Als iemand in het onderwijs beschuldigd wordt kinderen (seksueel) te hebben lastig gevallen, dan gaat alles wankelen. Er is weinig dat je overeind houdt. De kring om je heen wordt klein. Er zijn nog familieleden, goede vrienden en als je geluk hebt collega’s om bij te schuilen. Maar iedereen twijfelt. Je waardigheid en integriteit zijn te grabbel gegooid. Waar je jarenlang voor hebt geleefd, is een veelkoppig monster geworden dat je steeds opnieuw bedreigt. Gaan de ouders mij opzoeken en lynchen? Is die auto die passeert de politieauto en staat er zo een agent voor mijn deur om mij op te sluiten? De telefoon die gaat is vast de advocaat die mij zegt dat het allemaal verloren is. En dat terwijl er niets is gebeurd.

Het overkomt juf Magalie. Ze geeft les aan kleuters. Een groep ouders beschuldigt haar ervan dat ze kinderen lichamelijk en seksueel heeft misbruikt. Een woedende menigte heeft zich verzameld bij de ingang van de school. ‘Ze heeft kinderen verkracht’, scanderen geschokte ouders. Hun emotie is te begrijpen. De nachtmerrie van iedere ouder is werkelijkheid geworden. De wereld stort in. Wat heeft mijn kind allemaal moeten doorstaan? Hoeveel angst en pijn heeft het gekend in die duistere momenten? Welke gevolgen heeft dit misbruik voor de toekomst? De waarheid moet zegevieren, anders wordt verder leven een heel lastig verhaal. Rechters komen eraan te pas. De juf kan alleen maar hopen dat de verhalen als ongeloofwaardig worden beschouwd. Het is haar woord en imago tegen het woord van de ouders. Een duivels dilemma voor de rechters.

“Ik snap het nog altijd niet goed. De kinderen over wie het ging, zaten zelfs niet eens in mijn klas. Op een donderdagwerd ik op de hoogte gebracht van een klacht tegen mij en op maandag stond heel het Kiel in rep en roer. Iedereenstond te roepen en te tieren. Het hele verhaal werd duidelijk getrokken door één bepaalde mama.”

Opgejaagd wild en massahysterie

Magalie : “Natuurlijk! Als je de beelden op tv hebt gezien, zag je de haat en woede van die menigte. Er stonden ook heel wat mensen die helemaal niets te maken hadden met de school of de leerlingen, maar die gewoon mee kwamen doen met een paar ouders. De politie heeft mij toen moeten escorteren via een achteruitgang van de school. De hele zomer van 2013 ben ik gewoon binnen gebleven. Ik heb mijn haar laten verven en heb geprobeerd me zo veel mogelijk te vermommen. Het is zo erg dat ik dat allemaal moest doen, zeker omdat ik niets had fout gedaan. Ik voelde me een echte crimineel, terwijl ik dat toch echt niet ben.”

In de docu Zouden ze het weten volgen we juf Magalie die slachtoffer is van zo’n beschuldiging. Ze lijdt eronder, verliest alle zin om verder te leven, eet en slaapt nauwelijks meer. Al sinds haar kinderjaren weet ze één ding zeker: ik wil juf worden. En de enkele jaren waarin ze haar beroep in onschuld uit kon oefenen, waren gelukkige. Ze is 24 jaar als ze beschuldigd wordt. Onterecht. De docu vertelt haar verhaal.

Wat in Schaarbeek gebeurde, haalt dertig kilometer verderop, bij haar thuis in Boom, een oud litteken open. Magalie Alpaerts was 23 en beginnend kleuterjuf toen ze in 2013 beschuldigd werd van kindermisbruik. Het bleek onterecht, maar voor Magalie – noodgedwongen vertrokken uit het onderwijs – werd het leven nooit nog hetzelfde. “Voor sommige mensen zal ik altijd ‘die ene juf’ blijven.”

De ouders die de klacht ingediend hadden, werden uiteindelijk toch niet vervolgd. De juf, Magalie Alpaerts, is na 3 jaar vrijgesproken van seksueel misbruik. Maar zij had zelf ook klacht ingediend tegen de ouders die haar maar bleven beschuldigen. Maar daar gebeurt dus niks mee.

Het verhaal van Alpaerts laat ook bij filmmaker Kim Faber een wrange nasmaak na. “Toen ik Magalie voor het eerst onmoette, dacht ik dat ze vooral erg boos zou zijn om wat haar overkomen is. Maar ze bleek net heel optimistisch. Doorheen het schooljaar dacht ik: het is dus wél mogelijk om zo’n trauma achter je te laten. Maar het bleek toch te zwaar.”

Al duurde het dus wel een tijd voor Alpaerts de knoop kon doorhakken. Collega’s probeerden haar op te peppen, vrienden wilden van geen ophouden weten: ‘Je mag je grote droom niet opgeven.’ “Uiteindelijk gaf iemand me de raad om mijn buikgevoel te volgen. En dat zei neen”, zegt Alpaerts. “Ik heb me voorgenomen om daar de nieuwe rode draad in mijn leven van te maken: altijd mijn buikgevoel volgen.”

Dat de documentaire niet inging op waar de roddels ooit vandaan zijn gekomen, vormde niet echt een gemis; al zal men in extreemrechtse kringen – waar de jongedame wordt opgevoerd als een slachtoffer van de multiculturele maatschappij – vast vinden dat het feit dat de boze ouders aan de poort van De Blokkendoos van allochtone afkomst waren veel te weinig werd belicht. Maar de afgelopen jaren, waarin complottheorieën steeds populairder zijn geworden en compleet van de pot gerukte onzin als Qanon honderdduizenden volgers kreeg, hebben bewezen dat huidskleur of origine niet bepalen of je vatbaar bent voor verzinsels, zeker als ze over kinderen gaan.

2Doc Kort, Zouden ze het weten, vpro, npo 2, 13 oktober 2020 22.35-23.10 uur

https://www.humo.be/tv/zouden-ze-het-weten-op-npo-wat-als-je-onterecht-beschuldigd-wordt-van-kindermisbruik~b7fcb677/

https://radio1.be/lees/magalie-werd-onterecht-beschuldigd-van-kindermisbruik-de-ouders-wilden-me-lynchen

https://www.hln.be/antwerpen/onschuldige-kleuterjuf-blokkendoos-in-therapie~a4fbf67e/

Het Laatste Nieuws 27/03/2015

De Morgen 02/05/2019

https://www.hln.be/onderwijs/zes-jaar-na-beschuldiging-van-kindermisbruik-stopt-kleuterjuf-van-de-blokkendoos-definitief-bij-gesprekken-met-ouders-sloeg-ik-helemaal-tilt~aa03b17d/

Story 07/04/2015

Geplaatst in Vals beschuldigd op het werk.